Het is hier super!

Namaste, namaste,

Vanuit Kathmandu hier weer een update van onze belevenissen. We zijn vanmorgen met de taxi vanuit Kirtipur 15 vertrokken naar Kathmandu. De afgelopen drie dagen waren erg bijzonder en gaaf! Zoals in het vorige bericht al stond hebben we een warm welkom gehad. Nou dat ging de hele tijd zo verder. Alles werd voor ons gedaan en geregeld door de familie Basnet. Dat is toch wel wennen (nou ja voor Lot minder als voor Robert want zo gaat het thuis ook een beetje) want we mochten bijvoorbeeld niet onze eigen troep (lege glazen e.d.) opruimen, dat wilden zij voor ons doen. Er werd super lekker voor ons gekookt, we zijn echt als speciale gasten behandeld. Lot wilde bijvoorbeeld een keer haar t-shirt wassen maar dat mocht niet dat deed Sharmila (vrouw van Phralad waar we woonden) voor ons. Alleen zij moest al hard werken vonden wij dus dat was wel lastig. Hier in Nepal heeft de vrouw toch nog een ondergeschikte positie aan de man. De vrouwen werken ook heel hard terwijl de mannen meer relaxen over het algemeen. We hebben veel over de Nepaleze cultuur geleerd. Vooral Gopal (broer van Phralad) vertelde vanalles. We hebben erg veel gelachen om de verschillen tussen de Nepalese en Nederlandse cultuur. We hebben sowiezo veel gelachen (wij zijn natuurlijk ook wel leuk gezelschap?!). Soms ook omdat we elkaar niet helemaal begrepen en dan is lachen toch makkelijk. Maar ook bijvoorbeeld omdat het hier heel normaal is dat je een boer laat tijdens het praten. Gewoon midden in een zin en dan burrr. Nou dan komen we (vooral Robert) niet meer bij. We hebben ook al belangrijke zaken over Nederland geleerd zoals "de vogeltjesdans". Op een avond deed Sharmila de muziek aan en zouden we de Nepalese dans leren. Nou Robert haakte gelijk af, maar Lot met haar danstalent en flexibele lichaam zou het wel proberen. Zag er niet uit natuurlijk! dus over naar de Nederlandse dans. Alleen verder dan de vogeltjesdans zijn we niet gekomen. We hebben mensen weinig keren zo hard zien en horen lachen, zelfs de baby (Aisha) van het gezin kwam niet meer bij! Toch had Lot het gevoel dat het er niet beroeder uitzag dan haar uitvoering van de Nepalese dans, maar goed.... Met Phralad en Fammy (dochter van Phralad en Sharmila), die die dag een keer niet naar school hoefde omdat ze zo graag mee ging, zijn we naar Kathmandu gegaan. We hebben het Durbar Square gezien en zijn naar Patan gegaan. Erg mooi. Natuurlijk de hele dag met lokaal vervoer greisd en hier in Nepal denken ze nog meer als in andere aziatische landen waar we zijn geweest "d'r kan altijd nog meer bij!" dus proppen. Er zaten al drie mensen op de achterbank van een minibusje maar er moesten er blijkbaar 4 zitten want het busje ging niet weg. Dus Lot nog heel elegant gebaren dat haar billen "iets" breder zijn als die van de gemiddelde nepalees (iedereen in de bus in een deuk natuurlijk) maar dat maakte weinig indruk. Dus Lot alvast excuses maken en toen maar neergeploft. En dat is dan weer het voordeel van de Nepalees die zal altijd vriendelijk blijven. Lot vroeg aan de man naast haar: "gaat het?" en dan zeggen ze altijd prima, maar die man zat echt klemvast. Nou ja, niet over nadenken, blijven lachen, dan komt het allemaal goed. Die avond hebben we met Nederland (pleegouders van de Nepalese familie) gebeld (althans getracht). De verbinding was niet zo goed en dus gingen Phralad en zijn broer aan het werk. Zo grappig om te zien... Het leken net proffessors die net een uitvinding hadden gedaan, allerlei stekkertjes versteken en hopen dat het beter werkt. Maar het is natuurlijk uniek dat er internet is. Dit is het enige huis in de Valei waar ze internet hebben.
De volgende dag zijn we naar het schooltje gegaan waar Phralad de hoofdleraar is. We hadden wat snoepjes en potloden meegenomen. Het was echt super. Met heel weinig middelen zorgen ze er voor dat ieder kind scholing kan krijgen. Echt bijzonder. En als dan alle kindjes tegelijk hun handen tegen elkaar doen en zeggen "namaste" en "bye, bye" nou dan breekt je hart. 's middags zijn we met Gopal (broer van Phralad) naar twee tempels geweest in Kathmandu. Eerst een stukje lopen over de onverharde weg naar de bushalte, dan proppen en na ongeveer 1 uur aankomen bij de tempel. Maar dat was zeker de moeite waard! Bij de tempel hebben we het proces van de lijkverbranding (nepalese begrafenis) gezien van het begin tot het einde. Erg indrukwekkend en erg bijzonder. Vooral ook omdat Gopal ons precies uitlegde wat waarom gebeurde. Daarna naar de bekendste tempel van Nepal geweest Bodhnath. Echt prachtig!!! In Nepal wonen veel Tibetanen en bij de tempel zag je dan ook veel monikken. Echt een superdag! Vanmorgen zijn we dus naar Kathmandu gegaan en nu is alles anders... Vier dagen zijn we tot in alle detail verzorgd en heeft de familie (en echt de hele familie, broers, zussen, neven, nichten) Basnet ons verzorgd en meegenomen. Nu gaan we alles weer zelf doen. nou ja zelf?! we snappen echt niets van de bussen en verstaan niets van het nepalees dus hebben we voor morgen en overmorgen een auto met chauffeur gehuurd (wat nou backpakcken?!). We gaan morgen een tempel bekijken waar ze dieren offeren voor de goden. Tenminste dat is het idee, we zien wel of we aankomen...de chauffeur spreekt namelijk geen engels! Daarna gaan we naar Chitwan national park en daarna waarschijnlijk naar Pokhora om een trekking te doen (we weten nog niet hoe lang, dat ligt eraan of Lot robert kan overtuigen een trekking te doen van meer dan drie dagen) waarbij we de Himalaya goed kunnen zien. Bijna hadden we een 8 daagse excursie geboekt naar Tibet (Lot zat er natuurlijk al weer) maar toch besloten om eerst Nepal maar eens te bekijken. Wellicht een volgende keer....
De familie Basnet heeft herhaaldelijk gevraagd of we nog terug komen naar hen (ook de moeder van Phralad wil nog graag voor ons koken en Gopal wil ons nog meer van de omgeving van Kathmandu laten zien). Dat hebben we dus ook toegezegd. We weten alleen nog niet precies wanneer. Zij kunnen ook gemakkelijk een vlucht over de Himalaya regelen (waarbij je de Mount Everest ziet) dus dat is erg leuk. We zullen zien...
Zoals jullie kunnen lezen hebben we dus al erg genoten. Het waren speciale dagen bij de familie Basnet. Het echte Nepal!

p.s. we hebben een paar fotos die Phralad heeft genomen met zijn camera. Onze eigen fotos kunnen we nog niet plaatsen want dat duurt wel erg lang.......